SONSUZA GİDER GİBİYİZ


Soyut olmak gibi yaşamak bazen... Sonsuzluğa açılan kapılardan geçer gibi bir anda hiç olmamış olmak. Tohumlarını topladığın ağacın yeniden yeşerip besin verebileceğine inanmak.


Koyu gri bir gömlekte bembeyaz dikkat çeken kol düğmeleri bazen sizin de canınızı yakmıyor mu?

Her gördüğümde lanet ediyorum bu saf ve temiz hayatı griye çeviren herşeye. Nedensiz yere hiçe sayılan iyilikler, boş yere kırılmış ve tamiri olmayan kalpler diyarına dönüşüyor bu duvarlar.


Koskoca dünya, neden ve niçin sığamadığımıza dair hiçbir fikrim yok. Kopuk kopuk hayatlar; tahra bacaklı bir sandalyenin bizim külfetimizi ne kadar taşıyacağına bağlı işte... Uçsuz bucaksız bir yolda yürür edalarında yaşam tarzları dikkatimi çekiyor bazen, içten içe gülümsüyorum.


Garip olan tek şey sahip olduğunuz bunca mülk, kılıfına uydurup edindiğiniz tarz kıyafetler tek bir musalla taşının sizi taşıması için bile olsa da fazla değil mi sizce de?