HUZUR VE MUTLULUK

HUZUR VE MUTLULUK


-- Aşkın ve sevginin ayrı anlamlar ifade ettiği gibi, huzur ve mutluluk da 
ayrı şeylerdir.

Huzur; sükûnet, ağız tadı gibi yaşamın aranan birer gerçeği olan 
kavramlarla ifade edilebilirken, mutluluk ondan çok daha farklıdır.. Huzur da mutluluk da hiçbir zaman bir diğeri için garanti vermez insana.

Küçük şeylerle mutlu olabildiğini söyleyen insanların yasadığı, 
mutluluktan ziyade bir iç huzurudur. Gerçek mutluluk; genelde acının kol gezdiği, çilenin, ıstırabın, kederin ve hasretin en uç noktalarda yaşandığı 
ilişkilerin bir getirisidir. Kolay elde edilemez o... Bedeli ağırdır. 
Ve her beden, her yürek bu yükü kaldıramaz.

Önce, azla yetinmemeyi sonra gizemli ve tehlike dolu bilinmezlere doğru 
yelken açacak cesareti üzerinde barındırmayı gerektirir.

Bir çok şeyde olduğu gibi, istemekle başlayan bu süreç, insanin, insan 
olduğunun farkına varmasıyla gelişme kaydeder. Anlayabilme ya da 
kavrayabilme kapasitesince anlamlar yüklenir, eşyalara, mekanlara ve 
olaylara...

Mevla?nın kuluna lütfu denilebilecek bir yazgıyla, kişi karsısına 
çıkarılan ruh eşi ile tanışır. Yüreği kıpır kıpırdır artik o insanin. 
Anlayabilme ya da kavrayabilme kapasitesince anlamlar yüklenir, 
eşyalara, mekanlara ve olaylara... Ve her şeye bir kutsaliyet kazandırılır.

Birlikte dinlenilen bir şarkı, beraber yenen ilk yemek, sonraki günlerin 
detaylarını belirlediği gibi, ölümsüz aşkların, ömür boyu unutulmayan 
film karelerini de oluşturur. Nedensiz ve niçinsiz bir dünyadır bu hayat 
tarzı. 
Seven, sadece sever... Seksiz, şüphesiz, her şeye rağmen sever...

Bir müddet sonra birinin çektiği acıyı diğeri de hissetmeye baslar. O 
kederliyse diğeri de kederlenir. Kederle birlikte neşede paylaşılır. Ve 
kimin teselliye ihtiyacı varsa, onu diğerinde arar...

Aradığını bulamadığı zamanlarda çoktur. "Beni neden anlamıyor?"; sorusu sık 
sık gündeme gelir... Sonrasında seven, görevinin, kendisini değil, sevdiğini mutlu etmek olduğunun farkına varır.

Öyle içten davranışlar sergilemeye başlar ki seven insan, beklemedik 
anda,beklemedik yerde olmalar, umulmayan zamanlarda aramalar... İlgilisinin 
dahi hatırlayamadığı özel günleri hatırlama ve özel bir şeyler yapma çabası 
alır başını gider.

Lakin sevdiğinden ya azar işitir böyle zamanlarda, ya da aman sende, tarzında ilgisizlik görür. Bu kez kendine kahretmeye baslar. 
Damarlarının ve kaslarının sinirden kaskatı kesildiği günler yasar. Sara 
nöbetlerinden daha beter nöbetler bekler asığın yüreğini. Bağırmak istese sesi çıkmaz, ağlamak istediğinde ağlayamaz...

"Ben neyi yanlış yapıyorum?"sorusu, bazı şeylerin mesafe alabilmesi 
için zamana ihtiyacı olduğunu öğrenmesine vesile olur. Olduğu gibi 
kabullenmekten ve sabretmekten başka çaresi olmadığını görür.

Bir müddet sonra , çok alakadar olduğu, her şeyini düşündüğü kişinin 
kendisinden uzaklaşma arzusuyla karsılaşır. Ve anlar ki, sevdiğini 
mutlu etmeye tek başına bir sevgi de yetmemektedir.

Bu kez sevginin önüne "saygı?yı da koyması gerektiğini kavrar. O'na, 
fikirlerine, yasam tarzına, kılık-kıyafetine ve her şeyine saygı... 
Sevgi de olduğu gibi, hesapsız kitapsız bir saygı olmalıdır bu...

Bazen de kıskançlık duyguları kabarır seven insanda. Sevdiğini bütün 
insanlardan kıskanır. Ve bu kıskançlığı elinde olmayacak şekilde dışa 
vurmaya baslar. Sevilen öyle olmadığını anlatmak ister ama, nasıl ifade 
edeceğini bilemez ve seveni kendi kafasında kurduklarıyla baş başa 
bırakır...

Bu aşamada devreye giren düşünme dönemiyle birlikte seven, sevgi ve 
saygısının yanına bir de "güven" duygusunu yerleştirmesi gerektiğinin 
farkına varır. Güven... En azından kendisine güvenilmesi gerektiği kadar güven...

Sevginin emek verenin olduğu ortaya çıkar bir müddet sonra... 
Sahiplenme duygusu yerini hak teslimine bırakır. Kimsenin diğerine muhtaç ya da mahkum olmadığı bir anlayış hakim olur ilişkiye.

Anlaşmak için konuşmaya bile gerek kalmaz. Telefondaki ses bile verir insani ele. Ne dert gizlenebilir. Ne neşe saklanabilir. Her şey ama her şey paylaşılır. Gözler karşı karşıya geldiğinde ise sevgi pompalar yüreklere...

Koşulsuz sevgi, sınırsız sabır, sonsuz saygı ve sonuna dek güven 
mefhumlarının olgunlaştırdığı ilişki de, karşılıklı iki insanin tüm inanç 
ve değerleri birbirlerini beslemeye baslar.

Tek beden ve tek ruhta bütünleşmeye doğru yol alırlar. Bir elmanın iki yarısı gibidirler. Ne birisi bir adım önde, ne diğeri bir adım geridedir. 
Hep eşit, hep yan yana, can cana...

Mutluluk; karşılık beklemeden yapılan iyilik gibidir. Sevilenin, sahip 
olunsun olunmasın, her şart altında mutluluğunu isteme ve o yönde çaba 
sarf etmektir.

Yıldız Cedik
YORUM EKLE
YORUMLAR
osmanlı yusuf karahan
osmanlı yusuf karahan - 9 yıl Önce

tek kelime ile mükkemel bir yazı elline yüreğine sağlık fedakarlık içinde bir yalnızlık hüzün içinde bir umut imkansız içinde bir aşk yaşamak....

banner110

banner109